Plus Energia: centra handlowe mogą oszczędzić na energii

Na energii elektrycznej można niemało zaoszczędzić. Umiejętna optymalizacja parametrów może przynieść oszczędności nawet do 30 proc. wartości faktury w części dystrybucyjnej – pisze Dorota Bąk, specjalista ds. rozliczeń w Plus Energii.

Firma Plus Energia jest Partnerem merytorycznym Shopping Center Forum 2019 CEE Exhibition & Conference.

Większość z nas, po otrzymaniu faktury za energię elektryczną dla obiektu, sprawdza jej wartość, termin płatności i w zasadzie to wszystko. Ale czy zastanawiali się Państwo kiedyś z czego składa się faktura za energię elektryczną? I czy zawarte w niej informacje są dla Państwa zrozumiałe? Skąd się bierze prognoza na fakturze? Czy istnieje możliwość obniżenia wartości faktury? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedzieć w poniższym tekście.

Standardowa faktura za energię elektryczną, przy umowie kompleksowej, składa się z dwóch części.

Sprzedaż energii elektrycznej

Część pierwsza to rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej. W większości przypadków mamy tu informację o okresie, którego dotyczy faktura, numerze i wskazaniach licznika, zużyciu oraz cenie energii. W przypadku kiedy odbiorca nie posiada koncesji na obrót energią elektryczną, a więc jest odbiorcą końcowym, do ceny energii doliczona jest stawka Akcyzy. W Polsce akcyza za energię wprowadzona została od 1 marca 2009 i do 31 grudnia 2018 roku wynosiła 20 zł/MWh. Od 1 stycznia 2019 roku, w ramach zmian w ustawie “zamrażającej ceny prądu”, stawka ta została obniżona do 5 zł/MWh.   

Pojawia się tu też pozycja Opłata handlowa. Jest to opłata pobierana przez sprzedawcę energii za obsługę odbiorców. Wysokość tej opłaty zależy od obowiązującej taryfy i często można ją obniżyć, decydując się na fakturę elektroniczną.

Dystrybucja energii elektrycznej

W drugiej części faktury znajdziemy rozliczenie za dystrybucję energii elektrycznej, czyli za dostarczenie energii do odbiorcy. Możemy tu wyróżnić dwa typy opłat: stałe, czyli niezależne od ilości pobranej energii, oraz zmienne, czyli bezpośrednio związane ze zużyciem.

Składnik stały opłaty sieciowej to opłata za moc umowną. To parametr, który jest deklarowany przez odbiorcę i ma bardzo duży wpływ na wysokość faktury. Źle dobrana moc umowna może skutkować albo koniecznością ponoszenia dodatkowych opłat za jej przekroczenie, albo generować zbędne koszty, jeśli będzie zbyt wysoka w stosunku do zapotrzebowania.

Innym elementem opłat stałych jest Opłata przejściowa. Opłata ta została ustanowiona w celu sfinansowania straty powstałej u dostawców energii elektrycznej w związku z wycofaniem tak zwanych kontraktów długoterminowych (KDT) w 2007 roku, kiedy Unia Europejska uznała to rozwiązanie za niedozwoloną pomoc publiczną państwa. Wysokość tej opłaty ustala Urząd Regulacji Energetyki i reguluje odpowiednia ustawa. W przypadku przedsiębiorstw stawka opłaty przejściowej zależy od napięcia sieci, do której jest przyłączone. Inne stawki obowiązują dla firm przyłączonych do sieci niskiego napięcia, a inna dla tych przyłączonych do sieci średniego napięcia. Zgodnie z Ustawą z dnia 28 grudnia 2018 roku, stawka opłaty przejściowej od 1 stycznia 2019 roku została obniżona o 95% w stosunku do stawek z 2018 roku.

Do opłat zmiennych zaliczamy Składnik zmienny stawki sieciowej, składnik jakościowy oraz opłaty za rozliczenie energii biernej. Składnik sieciowy to koszt strat przesyłowych jakie poniósł dystrybutor przesyłając odbiorcy energię elektryczną. Składnik jakościowy pokrywa koszty utrzymania równowagi systemu elektroenergetycznego. Opłaty za pobór energii biernej pojemnościowej mogą być spowodowane m.in. przez zasilacze UPS średnich i dużych mocy lub wadliwie działający układ kompensacji mocy biernej. Opłata za energię bierną indukcyjną jest naliczana w sytuacji, gdy ilość pobranej energii biernej indukcyjnej jest zbyt duża w stosunku do ilości pobranej przez odbiorcę energii czynnej. Opłaty z tytułu energii biernej można całkowicie wyeliminować poprzez zamontowanie odpowiednio dobranych urządzeń.

Dodatkowo na fakturze w części dystrybucyjnej znajdziemy Opłatę abonamentową, Opłatę OZE i Opłatę kogeneracyjną. Opłata abonamentowa jest odpowiednikiem opłaty handlowej w części dotyczącej sprzedaży energii. Od 1 lipca 2016 roku w rozliczeniach pojawił się nowy składnik – opłata OZE. Określają ją zapisy ustawy o odnawialnych źródłach energii i służy ona zapewnieniu dostępności energii ze źródeł odnawialnych w krajowym systemie elektroenergetycznym. Od 2019 roku stawka tej opłaty wynosi 0,00 zł.

Od 25 stycznia 2019 roku na skutek podpisanej ustawy o promowaniu energii elektrycznej z “wysokosprawnej kogeneracji”, na fakturach za prąd pojawił się kolejny nowy rodzaj opłaty – opłata kogeneracyjna. Kogeneracja to proces, który w elektrociepłowniach pozwala jednocześnie wytwarzać energię elektryczną i ciepło.Do końca 2019 roku opłata kogeneracyjna ustalona jest na poziomie 1,58 zł za 1 MWh.

Faktury prognozowane

Bardzo często firmy energetyczne w rozliczeniach z odbiorcami stosują faktury prognozowane. W większości przypadków ma to miejsce wtedy, gdy okres rozliczeniowy jest dłuższy niż jeden miesiąc. Faktura jest wówczas wystawiana na przewidywaną wielkość zużycia energii w danym okresie, a szacowana jest dla każdego klienta indywidualnie w oparciu o trend poboru energii w okresie ostatnich 2 lat.

Autorką tekstu jest Dorota Bąk, specjalista ds. rozliczeń w Plus Energii. Cały artykuł będzie można przeczytać w czerwcowym wydaniu miesięcznika Shopping Center Forum Magazine

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Newsletter SCF News | Retailnet.pl

Codziennie nowe informacje dla profesjonalistów rynku centrów handlowych.